surgery for diabetes
+90 554 496 68 90 : تماس با ما
info@metabolikcerrahi.com

جراحی دیابت

جراحی دیابت چیست (Ileal Interpositon) ؟

اصطلاح ileal‎ Interposition یا جراحی دیابت، در یک عبارت مختصر عبارت از جایگزینی قسمت‌های ابتدایی و انتهایی روده کوچک است. هدف این روش افزایش ترشح هورمونی از روده کوچک است که GLP-1 نامیده می‌شود. این هورمون تاثیر انسولین را افزایش داده و ترشح انسولین را از پانکراس افزایش می‌دهد. قسمت آخر روده‌ی کوچک ileum نامیده می‌شود. فرآیند جراحی جابجایی روده (ileum) به جای جدید، Interposition (مداخله) نامیده می‌شود و ازاینرو این جراحی ‘ileal interposition’ نام گرفته است.
بعلاوه برای افزایش تاثیر این روش، عمل گستروکتومی نیز انجام می‌شود. در طی گستروکتومی بخشی ازمعده بنام ‘the fundus’ (قسمت بالای معده) برداشته می شود و هدف کاهش ترشح هورمون گرلین می‌باشد. هورمون گرلین دو وظیفه را به عهده دارد:
1- حس گرسنگی را به بخشی از مغز به نام هیپوتالاموس منتقل کرده و باعث ایجاد حس گرسنگی و تحریک اشتها می‌شود.
2- گرلین کمک به مقاومت به انسولین میکند.
با انجام‘ileal interposition’ و برداشت بخش ‘the fundus’، سطح ترشح هورمون گرلین درمبتلایان به دیابت نوع دو بطور شگرفی کاهش می‌یابد. آنها به اندازه نیازشان خورده، برای مدت طولانی احساس گرسنگی نمیکنند.
در عمل جراحی ‘ileal interposition’ برداشتن این قسم از معده فایده مهم دیگری نیز دارد. اگر فقط جابجایی در روده کوچک صورت می‌گرفت و بر روی معده هیچ‌گونه عملیاتی انجام نمی‌شد، پدیده‌ی افزایش حجم معده که به آن گاستریک دیلاتسیون می‌گویند رخ داده و در پی آن حالت تهوع شدید و استفراغ‌های پی در پی پدیدار خواهد شد. به خاطر این سه دلیل است که بخشی از معده به اسم فونداس یعنی بخش خارجی بالای سمت چپ برداشته می‌شود.
در عمل ‘ileal interposition’ علاوه بر جابجایی روده، برداشتن بخشی از معده نیز در آن گنجانده شده که همین کار باعث کاهش ترشح هورمون گرلین که میزان آن در بیماران دیابت نوع دو افزایش یافته، می‌شود. به این ترتیب بعد از عمل جراحی بیماران حتی اگر به مدت طولانی غذا نخورند، خیلی احساس گرسنگی نخواهند کرد.
هدف از اضافه کردن برداشتن قسمت فونداس معده به عمل جراحی ‘ileal interposition’، کوچک کردن حجم معده نیست، هدف کم کردن میزان ترشح هورمون گرلین که حس گرسنگی را تحریک می‌کند و نیز ممانعت از به وجود آمدن وضعیت گاستریک ایلاتاسیون است که در این وضعیت به دلیل جابجایی روده، در معده حالت تهوع ایجاد شده و باعث استفراغ‌های پی در پی می‌شود. از این جهت در عمل جراحی ‘ileal interposition’ در مقایسه با مرض چاقی که عمل لوله معده است، حجم بیشتری از معده را باقی می‌گذارند. سیستم جدید باعث می‌شود که بیماران از نظر هورمونی کم غذا بخورند. به همین دلایل عمل جراحی ‘ileal interposition’ از نظر تشریحی، در یک سطح بسیار بالا یک عمل جراحی در سیستم هضم نیز بوده و باتوجه به مکانیزم تاثیری که دارد، دقیقا یک عملیات متابولیک جراحی است.
تفاوت جراحی ‘ileal interposition’ با دیگر جراحی‌ها چیست؟
عمل جراحی ‘ileal interposition’ یک عملیات درمانی است که از همان ابتدا برای دیابت نوع دو طراحی و در نظر گرفته شده است. در داخل سندروم متابولیک به همراه دیابت نوع دو، فشار خون بالا، بالا بودن تری گلیسرید و کلسترول و وزن اضافه نیز جا دارد. با انجام عمل ‘ileal interposition’ ، امکان تداوی تمام مواردی که در سندروم متابولیک هست، وجود دارد.
از نظر خروجی و نتیجه، عمل جراحی ‘ileal interposition’ ، یک عمل کاهش وزن نیست بلکه عملی است که هدفش تداوی تمام مشکلات مربوط به سلامت در حیطه سندروم متابولیک به خصوص دیابت نوع دو است. از همه مهمتر در این عمل نیاز به داشتن ویژگی‌های عمل چاقی وجود ندارد.
‘ileal interposition’ ، جراحی چاقی نیست اگرچه شباهت‌هایی با آن دارد. بطور خاص هدفش درمان بیماری‌هایی است که سندروم متابولیکی بدن را تهدید می‌کنند، بخصوص دیابت از نوع دو. چاقی پیش‌نیازی برای این درمان نیست. این روش درمانی را نباید با روش‌هایی همچونMini-Gastric Bypass که برای عمل چاقی در نظر گرفته شده و باعث به وجود آمدن نارسایی در جذب می‌شود، Roux-Y Gastric Bypass (بای‌پس معده)، BPD (Biliopancreatic Diversion)، DS (Duodenal Switch) و DJB (Duodenojejunal Bypass) مقایسه کرد. این روش‌های جراحی برای بیماری چاقی مفرط استفاده می‌شوند وبخش طولانی از عبور غذای روده کوچک را از کار می‌اندازند. بعد از این جراحی‌ها بیماران از اختلال شدید جذب چربی و کربوهیدرات رنج میبرند. به همین دلیل آنها وزن زیادی از دست داده و این امرمیتواند آنها را از افزایش وزن برای مدت طولانی حفظ کند. گرچه، بعنوان اثری جانبی ویتامین‌ها و مواد معدنی مهم جذب نخواهند شد. کمبود ویتامین و ماده معدنی مدت کوتاهی بعد از جراحی شروع به بروز میکند. بیمارانی که چنین جراحیهایی را از سرمیگذرانند، آزمایشهای کاملی برای چک کردن سطح ویتامین و ماده معدنیشان متحمل خواهند شد و بعضی از آنها شروع به دریافت ویتامین و ماده معدنی می‌کنند که در صورت نیاز به جراحی آنها را پشتیبانی میکند. این بیماران باید تحت مراقبت شدید قرارگیرند و فاکتورهاو عوامل خونی آنها از نزدیک مورد نظارت قرار گیرد. پوکی استخوان مهمترین مشکلی ست که مدتی پس از این جراحیها به دلیل کمبود کلسیم ایجاد می‌شود. کلسیم کمکی و مصرف کلسیم از غذاهای غنی کافی نخواهدبود وممکن است که اعمال هورمون و کلسیم وریدی ضروری شود.
‘ileal interposition’ باعث ایجاد اختلال در جذب نمی‌شود. در عرض 6 ماه تا یکسال بیمارانی که این روش جراحی را متحمل می‌شوند می‌توانند به زندگیشان را با رژیم غذایی آزاد و بدون ویتامین یا ماده معدنی کمکی ادامه دهند. بیماران سه روز بعدازعمل رژیم مایع از طریق دهان را شروع کرده، بعد از آن تا چند ماه ویتامین وماده معدنی کمکی شروع میشود، تا زمانیکه سیستم داخلی جدید استقرار پیدا کند. بعد از این عمل بیماران از استفاده داروهای فشارخون، دیابت و کلسترول خلاص می‌شوند اما فرآیند این بیماریها در طی اقامتشان در بیمارستان مورد نظارت قرارمیگیرد.اکثر بیمارانی که این روش جراحی را داشتند بدون نیاز به استفاده دوباره به این داروها از بیمارستان مرخص می‌شوند. برای عده‌ای نیز ممکن است ادامه مصرف داروها ازچند هفته تا یکماه، تازمانیکه سیستم متابولیک آنها ثبات پیدا کند، ضروری باشد. هنگامیکه عمل متابولیک به حالت عادی بازمیگردد این بیماران دارو را رها میکنند. در این رابطه، تاثیر متابولیکی این جراحی به دیگر جراحیها که میزان جذب را محدود میکنند، برتری دارد. بعد از یکسال بیمار نیازی به هیچ ویتامین و ماده معدنی کمکی ندارد و از مصرف داروهای فشارخون، کلسترول یا دیابت بی‌نیاز می‌شود.

Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.